Teoria rozwoju psychospołecznego

Teoria rozwoju psychospołecznego – jest koncepcją wywodzącą się z psychoanalizy, w której wiodącą rolę przyznaje się działaniom świadomym jednostki pod wpływem środowiska. Rozwój ujmowany jest jako proces ewolucyjny, w którym jednostka poprzez kryzysy psychospołeczne osiąga coraz to wyższy poziom integracji.Motorem rozwoju jest występowanie u człowieka przeciwstawnych tendencji i dążeń. Polaryzacja ta występuje w dwóch wymiarach:Rozwój następuje w kolejnych fazach. Jego przebieg zależy od doświadczeń wcześniej nabytych przez jednostkę. W każdej fazie pojawia się nowy układ przeszkód biologicznych, społecznych, psychicznych wywołujących kryzys i zaostrzających walkę między dążeniami do progresji i regresji Aby przejść do następnej fazy wszystkie przeszkody muszą być pokonane.Rozwiązanie kryzysu psychospołecznego następuje wtedy, gdy przeszkody i naciski, które się w danym momencie pojawiły, zostają włączone do struktury ego jako elementy harmonijnej całości. Wówczas względna równowaga zostaje-nie tyle odzyskana-co osiągnięta na wyższym poziomie złożoności.1. Konflikty między ufnością a podstawową nieufnością:2. Konflikt pomiędzy autonomią a wstydem i zwątpieniem:3.Konflikt pomiędzy inicjatywą a poczuciem winy:4 Kryzys pomiędzy produktywnością a poczuciem niższości:5. Kryzys między psychologia .php'>tożsamością a dyfuzją ról:6. Konflikt między intymnością a izolacją 7 Płodność i stagnacja:8. Konflikt między integralnością ego a rozpaczą:
 
GotLink.pl